شورای ملی ـ يا شورای مولی 

در عصر حاضر  اگر به دولت های کشور های  جهان نگاه کنيم ديده ميشود که جهت کسب  مشروعيت چه به شکل ظاهری و يا واقعي،  تحت نام های چون دموکراسي، شاهي، جمهوری حتی مستبد ترين حکومت های دنيا هم به نحوی خود و اعمال خود را در مقابل مرجعی بنام پارلمان، مجلس  نماينده گان، شورای رهبری و غيره  مسؤل و جواب گوه وانمود مينمايد

اما يگانه حکومتی که از ين قاعده مستثنی بوده است، حکومت آقای کرزی است. اگر ما به حکومت چهارساله ای آقای کرزی نظری بياندازيم ،  می بينيم که در قرن حاضر هيچ حکومتی چنين  خود کامه شخصی توتاليتر و مستبد نبوده و اقای کرزی رئيس دولتی بوده که طی سالهای گذشته به هيچ مرجعی مردمی و قانونی  به جز امريکای ها پاسخ  گو  نبوده  است

تا اينکه ما چندی قبل شاهد نمايشنامه های پرهزينه و نامتناسب با شرايط و وضع  اقتصادی کشور بنام انتخابات پارلمانی بوديم که بعد از خرچ  پول های کلان، خارجی ها چيز های بنام قانون اساسی و پارلمان (شورای ملی) برای مان درست  کردند و مطابق قانون اساسی مرتبه ای شان رئيس دولت را  در مقابل پارلمان مسؤل قلم داد کردند.

مردم بيچاره افغان هم با تحمل رنج سالهای يکه تازی و بی برنامه گی دولت، فکرمی کردند که  با آ مدن و شروع  به کار شورای ملی از خود سري، خودکامه گي، بر خورد های سيلقه اي، شخصی و ديکتاتوری قومی حاکميت کاسته خواهد شد و منبعد تصاميم به شکل جمعی و درست در مسير اعتلای کشور، و بعد از بحث در بين اعضای شورای ملی که متشکل از نماينده گان ملت است،  اتخاذ خواهد شد

 حال که چند ماهی است از تشکيل شورای ملی و آ غاز به کار آن ميگذرد،  کار چشم گير و حرکتی از پارلمان ملاحظه  نمی شود، و از طرفی هم ديده می شود که فرهنگ قانونيت  و احترام به قانون در سطوح بالای دولت وجود ندارد، چه رسد به سطوح پائين ان. آقای کرزی به قوانينی که خود توشیح نموده است،  عمل نمی نمايد،  در صورتیکه از ديگران می خواهد که به آن عمل کنند. چنانچه از  تصاميم و حرکات اقای کرزی و خاصتآ محاکمه های  خود سر و  غير قانونی به اصطلاح جاسوسان خارجی و بر طرفی قضات و تصاميم شخصی در رابطه به طالبان و غيره معلوم  می گردد، که ايشان چندان تعهد و پابندی به قانون احساس نه نموده و توجه و اهميتی هم به پارلمان نمی دهند. که اين شايد ناشی از اين باشد که چون ايشان بيشتر از اينکه به مردم افغانستان و نماينده گان ان اعتماد و باور داشته باشد،  اعتماد و تکيه ای بشتر ايشان به قوای خارجی و مشاورين خارجی شان است و چنانکه ديده می شود، آقای کرزی جهت تداوم حاکميت خود با تمام انرژي، چهار دست و پا به دامن خارجی ها چسپيده  و هر روز تضرع می نمايد، تا رهايش نکنند.

اما شورای ملی و اعضای آن که با خرچ پول های کلان جهت اعاده حيثت خود و یا طور انتصابی و يا  طی معامله ها و تقلب ها در پارلمان جاگرفته اند، مثلیکه به موقعيت و صلاحيت واقعی خود پی برده اند، و حال بيشتر اعضای پارلمان بر خلاف خواست  مردم، که خواهان سرک، مکتب، شفاخانه، کار،  عدالت اجتماعي، و حدت ملی و غيره  اند، نماينده گان بيشتر مشغول بدست اوردن پول های مصرف شده ای خود در انتخابات، بلند بردن معاشات خود،  اخذ نمره زمين و خانه و بلند منزل، تعطيلات، دعوت ها و معاملات شخصی ديگر  و بی توجه به حال ملت اند.

 از بی تفاوتی و غير فعال بودن و یا بی جان بودن شورای ملی در مقابل خود سری ها و حرکات غير مسؤلانه ای دولت، به نظر می رسد،  بامسمی تر خواهد بود، اگر اسم اين شورا  را به جای شورای ملی که نامی است محترم، شورای مولی بگذاريم.  چون اينها چنان بی جان و نظاره گرند که فکر  می شود يک تعداد مولی ها را از ولايات مختلف آورده اند و در زمينی بنام شورای ملی برای چند سال غرس نموده با شند.

                                                                        بااحترام

                                                                        نو انديش

                                                                      جدی  ۱۳۸۴

  
نویسنده : Sina s ; ساعت ۱:٥۸ ‎ب.ظ روز شنبه ۱٥ بهمن ،۱۳۸٤