در اين بن بست

   دهان ات را می بويند

مبادا که گفته باشی دوست ات می دارم

دل ات را می بويند

      روز گار غريبی ست ، نازنين  

 و عشق را

کنار تيرک راه بند

تازيانه می زنند

        عشق را در پستوی خانه نهان بايد کرد

در اين بست کج و پيچ سر ما

آتش را

    به سوخت بار سرود و شعر

                         فروزان ميدارند

به انديشيدن خطر مکن

        روزگار غريبی ست ، نازنين

آن که بر در می کوبد شبا هنگام

به کشتن چراغ آمده است

            نور را در پستوی خانه نهان بايد کرد

آنک قصابان اند

بر گذرگاه مستقر

با کنده و ساتوری خون آلود

            روزگار غريبی ست ، نازنين

و تبسم را بر لب ها جراحی می کنند

و ترانه را بر دهان

           شوق را در پستوی خانه پنهان بايد کرد

کباب قناری

بر آتش سوس و يآس

           روزگار غريبی ست ، نازنين

ابليس پيروز است

سور عزای ما را بر سفره نشسته است

           خدا  را  در پستوی خانه  نهان  بايد کرد

 

                                                             احمد  شاملو

 

  
نویسنده : Sina s ; ساعت ۳:٢٦ ‎ب.ظ روز شنبه ۱ بهمن ،۱۳۸٤