لست وکلاي برنده در انتخابات پارلماني 1384 هـ. ش   چاپ  ايميل

در ذیل لست مکمل وکلای برنده در انتخابات پارلمانی 1384 را با گرایش های حزبی و سوابق آنان تا حد ممکن ملاحظه می نمایید. این لست می تواند تا حدی گرایش ها و موضع گیرها در پارلمان آینده افغانستان را به نمایش گذارد. البته باید توجه داشت که وابستگی های حزبی تعداد زیادی از این افراد تغییر کرده و به حالت سابق باقی نیست.


شماره


اسم وکلاء


ولايت مربوطه


قوميت


سابقه  حزبي

1

محمديونس قانوني

کابل

تاجک

جمعيت

2

عالمي بلخي

کابل

سادات

مستقل

3

نجيب الله کابلي

کابل

تاجک

جمعيت

4

حاجي داوود

کابل

تاجک

جمعيت

5

حاجي سيدجان

کابل

پشتون

جبهه نجات

6

سنگين محمدتوکل زي

کابل

پشتون

جمعيت

7

خانم نجيبه شريف

کابل

پشتون

مستقل

8

خانم فوزيه ناصريار

کابل

تاجک

مستقل

9

خانم صبرينا ثاقب

کابل

پشتون

مستقل

10

حاجي محمد محقق

کابل

هزاره

وحدت

11

محمدعارف ظريف

کابل

تاجک

حزب اسلامي

12

انجنير عباس

کابل

هزاره

شعله جاويد

13

ملا تاج محمد مجاهد

کابل

تاجک

اتحاد اسلامی

14

عبدالرب رسول سياف

کابل

پشتون

اتحاد اسلامی

15

رمضان بشردوست

کابل

هزاره

مستقل

16

سيدمصطفي کاظمي

کابل

سادات

حرکت

17

خانم ملالي شينواري

کابل

پشتون

مستقل

18

داکتر کبير رنجبر

کابل

پشتون

دموکراتيک خلق

19

داکتر نعمت الله

کابل

پشتون

حزب اسلامي

20

ميراحمد جوينده

کابل

اسماعيليه

 

21

محمداسماعيل صفدري

کابل

پشتون

مستقل

22

جميل کرزي

کابل

پشتون

 

23

فاطمه نظري

کابل

هزاره

محقق

24

شکريه بارکزي

کابل

پشتون

مستقل

25

محمدابراهيم قاسمي

کابل

هزاره

اقتدار ملي

26

عرفان الله عرفان

کابل

تاجک

مستقل

27

سيد داوود هاشمي

کابل

تاجک

مستقل

28

شينکي ذهين کروخيل

کابل

پشتون

مستقل

29

شهلاعطا

کابل

تاجک

مستقل

30

انورخان اورياخيل

کابل

پشتون

اتحاد اسلامی

31

حاجي محمد باقرشيخ زاده

کابل

قزلباش

وحدت

32

قدريه ابراهيم يزدانپرست

کابل

تاجک

مستقل

33

الحاج بيدار جاجي

کابل

پشتون

محاذملي

34

حاحي محمد اقبال

کاپيسا

پشتون

حزب اسلامي

35

عبدالهادي صافي

کاپيسا

پشتون

جمعيت اسلامي

36

خانم طاهره ميرزاده

کاپيسا

تاجک

مستقل

37

حاجي فريد

کاپيسا

پشتون

مستقل

38

خانم سامعه سادات

پروان

تاجک

مستقل

39

خانم شفيقه نوري

پروان

تاجک

جمعيت وحزب اسلامي

40

محمدالماس

پروان

تاجک

جمعيت و حزب اسلامي

41

سارنوال عبدالستار خواص

پروان

پشتون

مستقل

42

صديق احمد عثماني

پروان

تاجک

جمعيت

43

جان گل کارگر

پروان

پشتون

دموکراتيک خلق

44

حاجي علي محمد

لوگر

پشتون

حزب اسلامي

45

خانم شکيلا هاشمي

لوگر

سادات

مستقل

46

داکتر اسدالله همتيار

لوگر

پشتون

افغان ملت

47

داکتر فضل الله

لوگر

مجددي

جمعيت

48

زلمي خان

بدخشان

تاجک

جمعيت

49

مولوي عبدالعزيز

بدخشان

تاجک

 

50

سيد عبدالقدير

بدخشان

تاجک

جمعيت

51

فوزيه کوفي

بدخشان

تاجک

مستقل

52

امان الله پيمان

بدخشان

تاجک

جمعيت

53

محبت شاه

بدخشان

تاجک اسماعيليه

 

54

خانم کبرا دهقان

بدخشان

تاجک

 

55

برهان الدين رباني

بدخشان

تاجک

جمعيت

56

سلطان محمد اورنگ

بدخشان

تاجک

جمعيت

57

ملاپيرام قل

تخار

ازبک

حزب اسلامي

58

رئيس عبدالباقي

تخار

تاجک

جمعيت

59

قاضي محمدايوب مهر

تخار

تاجک

جمعيت

60

ضابط جبار

تخار

تاجک

جمعيت

61

عالم ساعي

تخار

ازبک

جبنش ملي

62

خانم حبيبه دانش

تخار

تاجک

جمعيت

63

انجنير رازمحمد فيض

تخار

پشتون

افغان ملت

64

صبغت الله ذکي

تخار

ازبک

جنبش ملي

65

بلقيس

تخار

ازبک

جنبش ملي

66

حاجي عبدالروف

کندز

ازبک

حزب اسلامي

67

حاجي محمد عمر

کندز

پشتون

جمعيت

68

فضل الکريم ايماق

کندز

تاجک

جبهه نجات

69

محمدامين قانع

کندز

ترکمن

مستقل

70

قاري رحمت الله

کندز

تاجک

جمعيت

71

شکريه پيکان احمدي

کندز

ازبک

جنبش ملي

72

معين مرستيال

کندز

پشتون

افغان ملت

73

نازکمير سرفراز

کندز

پشتون

افغان ملت

74

خانم داکتر فاطمه عزيز

کندز

تاجک

مستقل

75

مولوي عبدالحق

بغلان

ازبک

جنبش ملي

76

هلال الدين

بغلان

تاجک

دموکراتيک خلق

77

وکيل سيدآغا

بغلان

تاجک

جمعيت

78

محمد عاصم

بغلان

تاجک

حزب اسلامي

79

خانم ناجيه ايماق

بغلان

تاجک

مستقل

80

سيدمنصور نادري

بغلان

اسماعيليه

پيوند ملي

81

قاضي حبيب الله رامين

بغلان

تاجک

 

82

خانم شکريه عيسي خيل

بغلان

پشتون

افغان ملت

83

مولوي محمداسلام محمدي

سمنگان

تاجک

حرکت انقلاب

84

احمدخان

سمنگان

ازبک

جنبش ملي

85

حاجي سلطاني

سمنگان

هزاره

حزب وحدت

86

خانم دلبر نظري

سمنگان

تاجک

جنبش ملي

87

محمداسحق رهگذر

بلخ

عرب

جمعيت

88

علم خان آزادي

بلخ

ترکمن

جمعيت

89

شاه مردانقل

بلخ

ازبک

جنبش ملي

90

محمديوسف غضفري

بلخ

ازبک

جنبش ملي

91

خانم صيفوره نيازي

بلخ

تاجک

جمعيت

92

روزگلدي اويچي

بلخ

ترکمن

جنبش ملي

93

محمد عبده

بلخ

هزاره

حزت وحدت

94

داکتر گلالي نورصافي

بلخ

پشتون

مستقل

95

خانم حميرا اکاخيل

بلخ

پشتون

مستقل

96

سيدمحمد علي جاويد

بلخ

سادات

حرکت اسلامي

97

حاجي عبدالوهاب

جوزجان

ترکمن

مستقل

98

خانم فهيمه سادات

جوزجان

سادات

مستقل

99

فيض الله ذکي

جوزجان

ازبک

جنبش ملي

100

عبدالستار درزابي

جوزجان

ازبک

جنبش ملي

101

بازمحمد جوزجاني

جوزجان

عرب

شوراي عرب ها

102

حاجي خيرمحمد

سرپل

تاجک

جمعيت

103

مولوي عبدالخبير

سرپل

ازبک

مستقل

104

حاجي پاينده

سرپل

عرب

مستقل

105

محمدحسين فهيمي

سرپل

هزاره

حزب وحدت

106

خانم حميراگلشني

سرپل

ازبک

جنبش ملي

107

مولوي شيخ احمد

فارياب

تاجک

جمعيت

108

قوماندان احمد

فارياب

ازبک

حرکت انقلاب

109

خانم سلطنت کوهي

فارياب

تاجک

مستقل

110

خانم آصفه شاداب

فارياب

سادات

مستقل

111

خانم فوزيه روفي

فارياب

پشتون

مستقل

112

ق فتح الله

فارياب

ازبک

جنبش ملي

113

محمدشاکر کارگر

فارياب

ازبک

جنبش ملي

114

سردار محمد رحمن اوغلي

فارياب

ازبک

جنبش ملي

115

حاجي سراج الدين صفري

فارياب

ازبک

جنبش ملي

116

خانم فوزيه گيلاني

هرات

تاجک

مستقل

117

قاضي نذيراحمد

هرات

تاجک

جمعيت

118

مولوي گل احمد

هرات

پشتون

جمعيت

119

عبدالهادي جمشيدي

هرات

تاجک

جمعيت

120

سيد شفيق سادات

هرات

سادات

جمعيت

121

داکتر سلجوقي

هرات

تاجک

جمعيت

122

حاحي عارف طيب

هرات

تاجک

جمعيت

123

خانم سعادت فتاحي

هرات

تاجک

جمعيت

124

خانم رحيمه جامي

هرات

تاجک

جمعيت

125

خانم نجلا دهقان نژاد

هرات

تاجک

مستقل

126

حاجي زرين

هرات

پشتون

مليشه

127

احمد بهزاد

هرات

تاجک تشيع

حرکت انقلاب

128

احمدوحيد طاهري

هرات

تاجک

شعله جاويد

129

جبرئيلي

هرات

تاجک

جمعيت

130

عبدالسلام قاضي زاده

هرات

تاجک

جمعيت

131

شهناز همتي

هرات

تاجک تشيع

حرکت انقلاب

132

حاجي عزيز احمدنادم

هرات

پشتون

حزب اسلامي

133

داکتر محمد ابراهيم

غور

تاجک ايماق

جمعيت

134

مولوي دين محمد

غور

تاجک ايماق

جمعيت

135

عبدالقادر امامي

غور

تاجک ايماق

حزب اسلامی

136

خانم نوش آفرين

غور

تاجک ايماق

مستقل

137

قربان

غور

هزاره

حزب وحدت

138

خانم رقيه نائل

غور

هزاره

مستقل

139

عين الدين

فراه

تاجک

جمعيت

140

محمدنعيم فراهي

فراه

پشتون

مستقل

141

خانم ملالي جويا

فراه

تاجک

شعله جاويد

142

عبيدالله هلالي

فراه

پشتون

 

143

مامور موسي

فراه

پشتون

افغان ملت

144

خانم صالحه

نيمروز

پشتون

مستقل

145

خدابنظر سر مچار

نيمروز

بلوچ

دموکراتيک خلق

146

آمر لالي

کندهار

پشتون

محاذ ملي

147

حاجي حبيب الله

کندهار

پشتون

جمعيت

148

خانم فريبا احمدي کاکر

کندهار

قزلباش

مستقل

149

خانم ملالي اسحق زي

کندهار

پشتون

جبهه نجات

150

عبدالقيوم کرزي

کندهار

پشتون

جبهه نجات

151

نورالحق علومي

کندهار

پشتون

دموکراتيک خلق

152

محمدعارف نورزي

کندهار

پشتون

اتحاد اسلامي

153

خالدپشتون

کندهار

پشتون

 

154

حاجي محمد

کندهار

پشتون

 

155

احمدشاه خان اچکزي

کندهار

پشتون

مستقل

156

خانم شکيبا

کندهار

پشتون

مستقل

157

معلم ميرولي

هلمند

پشتون

حزب اسلامي

158

خانم نازپرور

هلمند

پشتون

مستقل

159

دادمحمد خان

هلمند

پشتون

مستقل

160

شيخ نعمت الله غفاري

هلمند

هزاره

حزب وحدت

161

انجنير عبدالمتين

هلمند

پشتون

خلقي

162

حاجي محمد انورخان

هلمند

پشتون

جمعيت

163

خانم نسيمه نيازي

هلمند

پشتون

پرچمي

164

حاجي ولي خان

هلمند

پشتون

حزب اسلامي

165

حميدالله توخي

زابل

پشتون

حزب اسلامي

166

تورپيکي

زابل

پشتون

پرچمي

167

 ملا عبدالسلام راکتي

زابل

پشتون

طالبان

168

عبدالخالق

ارزگان

پشتون

جمعيت

169

خانم سونانيلوفر

ارزگان

پشتون

مستقل

170

محمدهاشم وطنوال

ارزگان

پشتون

دموکراتيک خلق

171

حاجي خيال محمدحسيني

غزني

پشتون

حرکت انقلاب

172

حاجي مامور عبدالجبار

غزني

پشتون

حزب اسلامي

173

سيدمحمود گيلاني

غزني

سادات

محاذ ملی

174

علي اکبر قاسمي

غزني

هزاره

حزب وحدت

175

محمد داود سلطانزوي

غزني

پشتون

عودت کننده از امريکا

176

داکتر عبدالقيوم سجادي

غزني

هزاره

حرکت اسلامي آقاي جاويد

177

انجنير خيال محمد خان

غزني

پشتون

اتحاد اسلامي

178

خانم شاه گل رضائي

غزني

هزاره

حزب وحدت

179

حاجي ظاهر احمديار

غزني

هزاره

حرکت اسلامي

180

خانم راحله بي بي کبري

غزني

هزاره

مستقل

181

حاجي نياز محمد اميري

غزني

پشتون

اتحاد اسلامي

182

حاجي صاحب الرحمن

کنر

پشتون

جبهه نجات

183

مولوي شهزاده

کنر

پشتون

جماعه الدعوه

184

شجاع الملک

کنر

پشتون

اتحاداسلامی

185

خانم گلهار

کنر

پشتون

جبهه نجات

186

مولوي سعيدالرحمن

لغمان

پشتون

اتحاد

187

خانم ذوفنون

لغمان

پشتون

پرچمي

188

قوماندان عصمت الله محبت

لغمان

پشتون

جمعيت

189

انجنير محمد عالم قرار

لغمان

پشه ئي

حزب اسلامي

190

حاجي دادمحمد

نورستان

نورستاني

جمعيت

191

خانم هوا علم نورستاني

نورستان

پشتون

مستقل

192

عبدالرضا رضائي

وردک

هزاره

وحدت ملي

193

احمدحسين سنگر دوست

وردک

هزاره

حرکت اسلامي

194

حاجي موسي هوتک

وردک

پشتون

طالبان

195

صديقه مبارز

وردک

هزاره

حزب وحدت

196

داکتر روشنک وردک

وردک

پشتون

مستقل

197

استاد محمداکبري

باميان

هزاره

حزب وحدت

198

سيدمحمد جمالفکوري

باميان

هزاره

اقتدارملي

199

محمد سرور جوادي

باميان

هزاره

حز ب وحدت

200

خانم صفورا ايلخاني

باميان

هزاره

 

201

صادقي زاده نيلي

دايکندي

تاجک

اقتدار ملي

202

داکتر محمدعلي ستيغ

دايکندي

هزاره

شعله جاويد

203

محمدنور اکبري

دايکندي

هزاره

 

204

خانم شيرين محسني

دايکندي

هزاره

دولت

205

محمديعقوب

بادغيس

ازبک

پرچمي

206

ملا عبدالله

بادغيس

پشتون

جمعيت

207

خانم آزيتا رفعت

بادغيس

تاجک

مستقل

208

ملاملنگ

بادغيس

پشتون

محاذملي

209

محمد داود جاجي

پکتيا

پشتون

اتحاد

210

گل بادشاه مجيدي

پکتيا

پشتون

محاذ ملي

211

حاجي پاچاخان جدران

پکتيا

پشتون

محمدظاهرشاه

212

فضل الرحمن چمکني

پکتياز

پشتون

پرچمي

213

خانم شريفه زرمتي

پکتيا

پشتون

مستقل

214

صالح محمدريگستاني

پنجشير

تاجک

جمعيت

215

خانم راحله

پنجشير

تاجک

مستقل

216

حضرت علي

ننگرهار

پشه ئي

حزب خالص

217

پيربخش

ننگرهار

پشتون

جمعيت

218

فريدون مومند

ننگرهار

پشتون

دموکراتيک خلق

219

ببرک شينواري

ننگرهار

پشتون

دموکراتيک خلق

220

مولوي عطاالله لودين

ننگرهار

پشتون

حزب اسلامي

221

سيدهاشم فولاد

ننگرهار

پشتون

افغان ملت

222

ميرويس ياسيني

ننگرهار

پشتون

محاذملي

223

داکتر سيدغلام فاروق ميرني

ننگرهار

پشتون

افغان ملت

224

عبدالمجيد

ننگرهار

پشتون

محاذ

225

حاجي عزيزالرحمن

ننگرهار

پشتون

حزب اسلامي

226

خانم صفيه صديقي

ننگرهار

پشتون

مستقل

227

خانم نورزيه اتمر

ننگرهار

پشتون

مستقل

228

خانم سيما خوکياني

ننگرهار

پشتون

مستقل

229

خانم آرين يون

ننگرهار

پشتون

مستقل

230

مولوي حنيف شاه

خوست

پشتون

حزب خالص

231

سيدمحمد گلاب زوي

خوست

پشتون

دموکراتيک خلق

232

لياقت الله بابکر خيل

خوست

پشتون

مستقل

233

حاجي اميرخان

خوست

پشتون

ظاهرخان

234

خانم ساهره شريف

خوست

پشتون

 

235

خانم غرغشته کتوازي

پکتيکا

پشتون

مستقل

236

سيد اسحق گيلاني

پکتيکا

سادات

مستقل

237

وکيل نادرخان

پکتيکا

پشتون

دموکراتيک خلق

238

خالد فاروقي

پکتيکا

پشتون

 

239

خانم پروين دراني

کوچي

کوچي

مستقل

240

حاجي ملاترخيل

کوچي

کوچي

 

241

حاجي عبدالله

کوچي

کوچي

 

242

حيدرجان نعيم زي

کوچي

کوچي

 

243

محمدعارف نورزي

کوچي

کوچي

 

244

حاجي علم گل

کوچي

کوچي

 

245

عبدالقادر کوچي

کوچي

کوچي

 

246

حاجي پاري

کوچي

کوچي

 

247

خانم فهيمه احمدزي

کوچي

کوچي

 

248

خانم پروين مومند تلوسه

کوچي

کوچي

 


يادداشت: تعلقات حزبی بسياری از اعضاء در حال حاضر دگرگون شده است.
 

  
نویسنده : Sina s ; ساعت ۱٢:٤۸ ‎ب.ظ روز شنبه ٢ اردیبهشت ،۱۳۸٥

 

سيماى محمد در آئينهء كتاب مقدس


خواجه بشير احمد انصارى- امريكا

image(به پيشواز ميلاد مسعود پيامبر بزرگ اسلام)
سيماى پيامبر اسلام در آئينهء تورات
در اين شب و روزى كه از يكسو پيامبر بزرگ اسلام آماج حمله رسانه هاى گروهى غرب قرار گرفته و از سوى ديگر اديانى كه جامه غربى بدان پوشانده اند تلاش دارد تا پرچم خود را با پشتوانه نيرومند مالى و سياسى بر قله اديان و اعتقادات شرق كوبيده و سرزمين باورهاى آنها را تسخير نمايد، در شرايطى اين چنين لازم است تا رابطه ميان اديان سه

گانه را بر جسته ساخته، پل گفت و شنود و ديالوگى ميان اديان ايجاد نموده و انسانها را بهم نزديكتر ساخت. سخن از پيامبر اسلام در آئينه تورات و انجيل مى تواند يكى از محور هاى مهم اين گفتمان باشد كه ما به بهانه ميلاد فرخنده نبوى، اين بحث را آغاز مى نمائيم.
ما در اين سه مقاله اى كه خواهيم نوشت، نخست كوشش مى كنيم تا سيماى پيامبر را در آئينه تورات مشاهده نموده، سپس مى آئيم تا ببينيم كه انجيل ها در اين باب چه مى گويند و مقاله اخير خويش را به انجيل برنابا تخصيص خواهيم داد كه از محمد رسول الله به بسيار صراحت ياد نموده است.
اسلام يگانه آئينى است كه خود را وارث شرعى و برحق همه رسالتهاى آسمانى مى داند. ايمان به بيشتر از يكصد و بيست و چهار هزار پيامبرى كه از آدم پيامبران گرفته تا خاتم آنها در زمانه هاى مختلف و از بستر نژاد هاى گوناگون و جوامع متفاوت سر برآورده اند ركن اصلى ايمان اسلامى بحساب مى آيد. از ديدگاه قرآن، دعوت همه پيامبران الهى اسلام خوانده مى شود كه ريشه ها و ساقه هاى آن ژرفاى تاريخ و پهناى جغرافيا را فرا گرفته است.
تداوم و تكامل دو اصلى اند كه تمامى اين رسالتها را بهم پيوند مى دهند. پيامبران پيشين راه را براى پيامبران بعدى هموار نموده و پسينيان بر دعوت گذشتگان مهر تأييد مى گذاشتند. آخرين حلقه اين سلسله و واپسين خشت اين عمارت، وخشورى است كه از فراز كوه فاران بر بشريت فرياد زد و در سايه كعبه ايستاد و جهانيان را بسوى ايمان به همه انبيا دعوت نمود.
از دير زمانى رسم بر اين شده كه پيروان اديانى قبلى اديان بعدى را برسميت نشناسند، طورى كه يهودى ها معتقد به انجيل نيستند در حالى كه مسيحى ها تورات را مى پذيرند و باز يهود و نصارى هردو در حالى كه قرآن را نمى پذيرند ولى مسلمانها به پيامبران و كتابهاى نخستين و دست نخورده آنها اعتقاد دارند. اسلام صورت تكامل يافته و حلقه اخير اديان آسمانى بوده كه همه را بهم پيوند مى دهد.
آنچه را گفته آمديم، از مسلمات دينى مسلمانان بحساب مى آيد كه همه بر آن اند. قرآن كريم خود در آيه ششم سوره (الصف) مى فرمايد: “عيسي پسر مريم گفت: اي بني اسراييل! من فرستاده خدا در ميان شما هستم، و توراتي را كه پيش از من آمده است، تصديق مي نمايم، و به پيغمبري كه بعد از من مي آيد و نام او محمد است مژده مي دهم”. حال اين پرسش مطرح مى شود كه آيا تورات و انجيل كنونى همين باور را تأييد مى نمايند و يا اينكه تفاوتى در ميان است؟ بازتاب سيماى پيامبر اسلام را در آئينه اين كتابها چگونه مى يابيم؟
در تورات از زبان موسى عليه السلام نقل شده كه قبل از رحلت خويش گفته است:
(The Lord came from Sinai and dawned over them from Seir; He shone forth from Mount Paran. He came with myriads of holy ones from the south, from his mountain slopes.) (Deuteronomy 33:2) (1).
به اين معنى كه:  پرورگار از سينا آمد و در ساعر بر آنها طلوع نمود و از فراز كوه فاران درخشيدن گرفت. او با ده هزار انسان دينمدار از استقامت جنوب و از سراشيبى كوه خودش وارد شد (كتاب تثنيه 2:33).
هنگام بررسى اين متن لازم است تا بر سر چند نكته توقف نمائيم.
در اينجا تورات از سه موقعيت جغرافيايى سينا، ساعر و فاران حرف مى زند. سينا در شمال كشور مصر موقعيت دارد كه تا هنوز به همان نام شناخته مى شود و اين همان موقعيت تاريخى اى است موسى عليه السلام در آنجا مبعوث به رسالت شد. ساعر نام سسله كو هايي است كه از جنوب و غرب بحر ميت شروع و تا بيت اللحم (مكان ولادت عيسى عليه السلام) امتداد مى يابد (Dictionary of the Bible, John L. McKenzie, S.J., p. 783) (2). اما فاران سلسله كوه هايي است كه در مكه مكرمه قرار گرفته و در ادبيات ما خيلى از آن برده شده است.
“سینا است که فاران است یارب چه مقام است این
هــر ذرہ خـاک من چشمی اســـت تمــاشـــا بيــن”
در تورات (سفر تكوين 21: 19-21) آمده است: فاران همان مكانى است كه ابراهيم عليه السلام همسر خويش هاجر و فرزندش اسماعيل را در آنجا گذاشته بود. قرآن كريم هم در آيت 37 سوره ابراهيم اين مسئله را تصديق مى نمايد. جايي كه ابراهيم عليه السلام همسرش هاجر و فرزندش اسماعيل را گذاشته بود، مكه بود. پاراگراف (Genesis 21:19-22) و (Genesis 17:20) و (Deuteronomy 33: 2) و (Genesis 21:17-21) در كتاب مقدس اشارات صريحى به اين مسئله دارد.
قرآن كريم باز در مورد همين سه موقعيت تاريخى ومهم اديان سه گانه در سوره (التين) مى فرمايد:” سوگند به انجير و به زيتون و سوگند به كوه سينا و سوگند به اين شهر داراى امنيت (مكه)”.
نكته جالب ديگر در اين متن همان عدد ده هزار زاهد (SAINT) است كه پس از ذكر فاران از آمدن آنها ياد شده است. اين شخصى كه ده هزار قديس كه بمعنى چيزى بالاتر از انسان پرهيزگار است، او را همراهى مينمايند چه كسى بوده است؟ حضرت مسيح است و يا حضرت موسى؟ تعداد همراهان مخلص موسى عليه السلام بر اساس آيت 155 سوره اعراف قرآنكريم و برمبناى آيت 24 سفر خروج تورات هفتاد نفر بوده است. و تعداد همراهان مخلص عيسى عليه السلام بر مبناى آيت 10 انجيل متى دوازده نفربوده است. اما تعداد كسانى كه در فتح مكه شركت جسته و پا به پاى پيامبر اسلام وارد مكه شدند مراجع معتبر سيرت و تاريخ و حديث تعداد شان را ده هزار نفر مى خواند. امام بخارى در كتاب مغازى و اما مسلم در كتاب صيام خويش تعداد صحابه اى را كه هنگام ورود به مكه پيامبر را همراهى مى نموند، ده هزار نفر خوانده اند.
نكته ديگرى كه در اين متن تورات براى ما مهم است همان تعاقب زمانى ظهور رسالتهاى سماوى در بستر اماكن سه گانه اى است كه تورات از آنها ياد نموده است. خداوند از سينا آمد و در ساعر طلوع نمود و در فاران درخشيدن گرفت. در اينجا نخست از (سينا) ياد مى شود، باز از (ساعر) و در اخير از (فاران).
مسئله جالب ديگرى كه در اين پيشگويي ديده مى شود همانا استقامت ورود به اين شهر است. كتابهاى سيرت روايت ميكنند كه در آنروز خالد بن وليد اولين فرماندهى بود كه از استقامت جنوب مكه و دقيقتر بگوئيم از راه (الليط) كه در سمت جنوب آن شهر است مقاومت مشركان قريش را شكستانده و وارد مكه شد. اما نكته اخير اينكه در اين متن، كوه به انسانى كه وارد شهر مى شود نسبت داده مى شود (كوه خودش) كه اشاره به زادگاه دارد. اگر تورات حوادث بعدى را با زبان رمز و سمبول القا مى كند همانطورى كه دانشمندان عهد قديم معتقد اند پس چه كسى مى تواند زبان سمبوليكى فصيحتر و رمزى گويا تر از اين در سراتاسر تورات براى ما نشان دهد.
نكته جالب ديگرى كه در تورات ديده مى شود ذكر صريح و واضح اسم محمد عليه السلام است. در پاراگراف شانزدهم فصل پنجم ترانهء ترانه ها، عبارتى ذكر گرديده كه نطق عبرى آن به حروف فارسى اين طور است: “حكو ممتكيم فكلو محمديم زيه دودى فزيه ريعى”. يعنى: (سخنش از شيرين ترين سخنها است، او محمد بزرگ است، او دوست محبوب و صادق من است اى دختران اورشليم). لفظ (يم) كه در تورات پسوند لفظ (محمد) قرار گرفته در زبان عبرى براى تعظيم بكار برده مى شود. در توراتهايي كه همين اكنون در اسرائيل چاپ و تدريس مى شود همين عبارت بهمين شكل خوانده مى شود.
اما ببينيم كه اين عبارت را در نسخه انگليسى تورات چطور ترجمه نموده اند:
His mouth is sweetness itself; He is altogether lovely. This is my lover, this my friend, O daughters of Jerusalem) (Song of Solomon 5:16)” (3).
در فرهنگ واژه هاى تورات هم محمد ذكر گرديده ولى مشكل در اين است كه گاهى مى شود كه آفتاب حقيقت را با انگشت تعصب پنهان نمود. دانشمندان يهود استدلال مى نمايند كه محمد در اينجا صفت است نه اسم. به اين مفهوم كه محمد بمعنى (انسان ستوده شده) آمده است. غافل از اينكه بخش بزرگى از نامها در همه فرهنگها و در تمامى جوامع بشرى داراى معانى نيز مى باشند. اسم (محمد) در پهلوى آنكه در زبان عربى بمعنى (ستوده شده) آمده است، ولى نام شخص هم مى باشد. آيا همين مسيح (JESUS) در زبان عبرى بمعنى (ناجى) نيست؟
در پاراگراف هژدهم فصل هژدهم كتاب تثنيه مطلبى آمده كه متن دقيق انگليسى آن اينطور است:
“I will raise up for them a prophet like you from among their brothers; I will put my words in his mouth, and he will tell them everything I command him” (DEUTERONOMY 18: 18) (4). 
يعنى: (من براى آنها پيامبرى را كه به تو شباهت دارد از ميان برادران شان بر خواهم انگيخت. من سخن خود را در دهانش مى گذارم و او هر چه را مى من امر مى دهم براى شان خبر خواهد داد.)
با مطالعه اين وعده الهى به موسى عليه السلام اين پرسش در ذهن خواننده سر بلند مى كند كه اين كدام پيامبر است كه به موسى عليه السلام شباهت مى رساند. مسيحى ها اصرار دارند كه اين خبر از آمدن عيساى مسيح بشارت مى دهد. حال سوال ديگر پيدا مى شود كه كدام خصوصياتى عيسى و موسى را بهم شبيه ساخته است. موسى پيامبر قدرت بود و عيسى پيام آور مدارا. عيسى مجرد زيست و موسى ازدواج نمود. عيسى را پيروانش فرزند خدا مى خوانند ولى موسى از چنين امتيازى برخوردار نيست. موسى بصورت نتيجه طبيعى رابطه زنا-شوهرى دو انسان بود ولى عيسى بدون پدر بدنيا آمده است. موسى ازدواج نمود و فرزند بدنيا آورد ولى عيسى چنين نكرد. موسى شريعت جديدى براى بنى اسرائيل آورد ولى عيسى خود مى گفت كه من آمده ام تا بر شريعت قبلى بيفزايم نه آنكه از آن بكاهم. موسى پيامبرى مسلح و پيروز بود ولى عيسى در منتهاى مظلوميت با اين خاكدان وداع نمود. با مطالعه زندگى آن دو پيمبر اولوالعزم در مى يابيم كه يگانه چيزى كه آنها را بهم پيوند مى دهد بنى اسرائيل بودن آنها است و بس، امرى كه از پيامبر وعده داده شده بر مبناى متنى كه از آن ياد كرديم منتفى شده است. شواهد و دلايل فراوانى وجود دارد كه موسى و محمد عليهما السلام را همسان جلوه مى دهد. همه نكاتى كه موسى و عيسى را متفاوت مى سازد همين نكات موسى و محمد را كاملا شبيه مى سازد.
حال بيائيد ببينيم كه مصادر مربوط به انجيل خود چه ميگويند. در فرهنگ لغات انجيل كه بنام (Collins Gem Dictionary of the Bible) شهرت يافته كه نويسنده آن (James L. Dow)مى باشد، در مورد موسى عليه السلام مى گويد:
“The only man of history who can be compared even remotely to him is Muhammad” (5).
يعنى: يگانه مردى را كه در تاريخ مى توان شبيه به او (موسى) يافت محمد است.
در دايرة المعارف اديان(The Encyclopedia of Religion) در زير عنوان (Moses in Islam) آمده است: 
“There is much in the life Muhammad that is implicitly reminiscent of the Moses tradition” (6).
يعنى: در زندگانى محمد چيز هاى زيادى را مى يابيم كه ياد عقيده و سنت موسى را زنده مى سازد.
اما يگانه تفاوت مهمى كه ميان موسى و محمد عليهما السلام ملاحظه مى شود اينست كه عيسى از بستر بنى اسرائيل سر بر افرشته بود و محمد از ميان عربها.
تورات مى گويد كه خداوند از ميان (برادران آنها) پيامبرى خواهد فرستاد. اگر هدف تورات عيسى عليه السلام مى بود س بايد اينطور مى گفت: “از ميان خود شان” زيرا عيسى عليه السلام از قوم بنى اسرائيل بوده و در اينجا روى سخن تورات متوجه بنى اسرائيل است. آنچه اديان آسمانى سه گانه دنيا بدان اعتقاد دارند اين است كه ابراهيم عليه السلام داراى دو فرزند بود: اسماعيل و اسحاق طورى كه نسب عربها به اسماعيل مى رسد و نسب يهود به اسحاق منتهى مى شود. اسحاق و اسماعيل برادران هم بوده و فرزندان آنها نيز به تعبير مجازى برادر خطاب مى شوند. سفر تكوين در فصل بيست و پنجم پاراگراف هفدهم اين تعبير مجازى را تأييد نموده است. 
باز متن تورات مى گويد كه من سخن خود را در دهان او مى گذارم. برمبناى روايات فراوانى كه در اسلام وجود دارد، هنگامى كه فرشته وحى براى نخستين بار نزد پيامبر آمد، گفت: بخوان. پيامبر گفت: من خواننده نيستم. فرشته گفت: “بخوان بنام پروردگارت...” و به اين شكل سخن خدا در دهان پيامبر گذاشته شد.
اين بحث را رشته اى است طولانى و ما در اينجا بهمين قدر اكتفا نموده و تلاش خواهيم نمود تا در شماره آينده ذكر پيامبر اسلام را در انجيل ها مطالعه نمائيم.

سيماى پيامبر اسلام در آئينه انجيل
امروز ده ها انجيل در ميان مسيحى هاى جهان رايج است. معروف ترين انجيل هايي كه در سه قرن نخست ميلادى ظهور نمودند قرار ذيل اند: انجيل مرقس، انجيل متى، انجيل لوقا، انجيل يوحنا، انجيل توما، انجيل بولس، انجيل بطرس، انجيل فيليبس، انجيل مصري ها، انجيل عبرانى ها، انجيل مريم، انجيل برناباس، انجيل كودكى يعقوب، انجيل مخلص، انجيل يعقوب، انجيل زادگاه مريم، انجيل نيقوديمس، انجيل بارثلمو، انجيل پرورگار، انجيل كمال، انجيل سري مرقس، انجيل يهوذا، انجيل حقيقت، انجيل لوسيانوس، انجيل حواء، انجيل يوسف نجار وغيره.
دايرة المعارف استندرد جهانى كتاب مقدس (International Standard Bible Encyclopedia) مى گويد كه در پايان قرن اول ميلادى هر كليسا انجيل خاص خودش را داشته و اناحيل ديگر را برسميت نمى شناخت. اين مسئله تا پايان قرن چهارم ميلادى دوام يافت تا آنكه كليساى قسطنطنيه به استثناى چهار انجيل ديگر همه انجيل ها را تحريم نمود. شگفت اينكه در حالى كه اين انجيل ها به عيسى عليه السلام نسبت داده مى شوند ولى نويسندگان آن كسان ديگرى اند كه در مورد خود آنها و تاريخ نگارش انجيل هاى شان اختلافات فراوانى در ميان مسيحى ها وجود دارد. برخى از انجيل هاى چهار گانه پس از يك قرن از رحلت عيسى عليه السلام نگاشته شده اند و جالب اينكه در اين انجيل ها از سلسهء راويان حرفى در ميان نيست.
معروفترين اين انجيل ها همان چهار انجيلى است كه در ابتدا از آنها نام برديم. مسيحى ها معتقد اند كه انجيل متى را شخصى بنام متى (MATTHEW) كه از فرستادگان عيسى عليه السلام بوده بزبان عبرى نوشته است كه نسخهء اصلى آن مفقود گرديده و معتبرترين نسخه اى كه از آن بجا مانده ترجمه يونانى آن است. انجيل مرقس را شخصى بنام مرقس (MARK) كه از شاگردان پال (PAUL) و خواهر زاده برناباس (BARNABAS) بود، تحرير نموده است. انجيل لوقا را طبيبى بنام لوقا (LUKE) نگاشته، و انجيل يوحنا را يكى از نمايندگان حضرت مسيح بنام يوحنا (JOHN) فرزند زبدى نگاشته است.
حال بيائيد ببينيم كه اين انجيل ها در مورد پيامبر اسلام چه مى گويند:
در آيت بيست و ششم، بخش چهاردهم انجيل يوحنا آمده است:
“But the Counselor, the Holy Spirit, whom the Father will send in my name, will teach you all things, and will remind you of everything I have said to you” (7).
يعنى: (ولى وقتى خداى پدر، “تسلى بخش” را به جاى من فرستاد، منظورم همان روح مقدس است، او همه چيز را به شما تعليم خواهد داد؛ و در ضمن هرچه من به شما گفته ام، به ياد تان خواهد آورد).
در اينجا شايد خوانندهء مسيحى استدلال نمايد كه هدف از Holy Spirit ويا روح القدس همان فرشتهء معروف مى باشد ولى اگر به آيت چهارم بخش اول انجيل يوحنا مراجعه نمائيم در مى يابيم كه Spirit و يا روح در انجيل به معنى پيغمبر هم استعمال شده است. و مسئلهء ديگر اينكه روح القدس قبل از ولادت عيساى مسيح آمده است. آيتهاى يازدهم، پانزدهم و شصت و هفتم بخش اول انجيل لوقا بيانگر ادعاى ما است.
در آيت هفتم بخش شانزدهم انجيل يوحنا آمده است:
“But I tell you the truth: It is for your good that I am going away. Unless I go away, the Counselor will not come to you; but if I go, I will send him to you” (8).
يعنى: ولى در حقيقت رفتن من به نفع شماست، چون اگر نروم، آن تسلى بخش كه روح پاك خدا است، نزد شما نخواهد آمد. ولى اگر بروم من او را نزد شما خواهم فرستاد.
نكته اى را كه در اينجا قابل تذكر مى دانم اينست كه انجيل هاى انگليسى لفظ يونانى (باراكليتوس) را (COUNSELOR) و (COMFORTER) ترجمه نموده اند. حال بياييد ببينيم كه (باراكليتوس) چه معنايي را افاده مى كند. كلمه يونانى (باراكليتوس) در اصل خود (بيركليتوس) بود كه بمرور زمان و در اثر اشتباهاتى كه هنگام نسخ نمودن آثار خطى صورت مى گيرد آنرا به (باركليتوس) تبديل نمودند. لفظ نخستين، اصلى و درست اين متن (بيركليتوس) مى باشد و (بيركليتوس) در زبان يونانى بمعنى (محمد) آمده است.
در آيتهاى 12و13و14بخش شانزدهم انجيل يوحنا آمده است:
“I have much more to say to you, more then you can now bear. But when he, the Spirit of truth, comes, he will guide you into all truth. He will not speak on his own; he will speak only what he hears, and he will tell you what is yet to come. He will bring glory to me by taking from what is mine and making it known to you” (9).
يعنى: (بسيار چيز هاى ديگر دارم كه بگويم، ولى افسوس كه حال نمى توانيد بفهميد. ولى وقتى روح پاك خدا كه سرچشمهء همه راستى ها است بيايد، تمام حقيقت را به شما آشكار خواهد ساخت. زيرا نه از جانب خود، بلكه هرچه شنيده است همان را خواهد گفت. او از آينده نيز شما را با خبر خواهد ساخت. او جلال و بزرگى مرا به شما نشان خواهد داد و با اين كار باعث عزت و احترام من خواهد شد). 
اين متن به چند نكتهء كليدى اشاره دارد:
1- او پس از رفتن مسيح مى آيد
2- سر چشمهء همه راستى ها است و جهان را به حقيقت رهبرى مى كند
3- كتاب او عارى از سخن بشر است
4- مسايل آيندهء را پيش بينى مى نمايد
5- حضرت مسيح را به بزرگى ياد نموده و او را از همه تهمتها برئ مى داند.
حال بياييد ببينيم كه اين پنج پيشگويي در مورد چه كسى صدق مى نمايد.
او پس از رفتن مسيح مى آيد: تاريخ شهادت مى دهد كه پيامبر اسلام يگانه پيامبر الهى است كه پس از عيساى مسيح و درست در سال 571 ميلادى به دنيا آمده است.
سرچشمهء همه راستى ها است: او قبل از آنكه مبعوث شود بنام صادق و امين شهرت داشته و تاريخ بشر كدام دروغى را چه قبل از پيامبرى و چه بعد از آن بنامش ثبت نكرده است.
كتاب او عارى از سخن بشر است: قرآن خود در آيت سوم و چهارم سورهء نجم در اين باره مى فرمايد: ( او از هواى نفس خود حرفى بر زبان نمى آورد، آنچه مى گويد چيزى جز وحى نيست كه بر او نازل مى شود).
از آينده شما را با خبر خواهد ساخت: اما اينكه از آينده حرف مى زند، اين هم در مورد پيامبر اسلام صدق مى نمايد. من در اينجا تنها از يك پيشگويي پيامبر (ص) ياد مى كنم. در اين روز ها كه سخن از جنگ بر سر نفت؛ اين مادهء مخلوط با خاك كه آنرا طلاى سياه نيز نامند در حوزهء نهر فرات (عراق) بر سر زبانها است بياييد ببينيم كه پيشگويي پيامبر اسلام در مورد آن، چگونه بوده است. كتابهاى حديث از قبيل بخاى، مسلم، سنن ترمذى، سنن ابو داود، سنن ابن ماجه و مسند احمد كه از تدوين آنها تقريبا يك هزار و دو صد سال مى گذرد حديثى را روايت نموده اند كه سيماى كنونى حوادث عراق را بازبانى سمبوليك به نمايش مى گذارد. متن عربى اين حديث كه آنرا مسلم روايت نموده است اين طور مى باشد: “سَمِعْت رَسُول اللَّه صَلَّى اللَّه عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُول “ يُوشِك أَنْ يَحْسِر الْفُرَات عَنْ جَبَل مِنْ ذَهَب فَإِذَا سَمِعَ بِهِ النَّاس سَارُوا إِلَيْهِ, فَيَقُول مَنْ عِنْدَهُ لَئِنْ تَرَكْنَا النَّاس يَأْخُذُونَ مِنْهُ لَيَذْهَبَنَّ بِهِ كُلّه, قَالَ فَيَقْتَتِلُونَ عَلَيْهِ فَيُقْتَل مِنْ كُلّ مِائَة تِسْعَة وَتِسْعُونَ”. و في رواية أحمد: “فَيَقْتَتِلَ عَلَيْهِ النَّاسُ حَتَّى يُقْتَلَ مِنْ كُلِّ عَشَرَةٍ تِسْعَةٌ”.
يعنى: ( من از پيامبر خدا شنيدم كه مى گفت: نزديك است كه فرات كوهى از طلا را آشكار سازد كه مردم با شنيدن خبر آن بسويش رو آرند. كسانى كه در نزديكى آن زندگى مى كنند مى گويند كه اگر ديگران را بگذاريم همهء آنرا با خود خواهند برد، او گفت: بر سر آن مى جنگند، پس از هر صد انسان نود ونه نفر آنها كشته مى شوند). و بر اساس روايت احمد بن حنبل: )مردم بر سر آن مى جنگند تا آنكه از هر ده انسان نه نفر آنها به قتل رسند).
شايد خواننده اى بپرسد كه پيامبر چرا از عراق نام نبرده كه از فرات ياد نموده است. در پاسخ بايد گفت كه عراق اسم جديدى است و در آن زمانى كه اين حديث گفته مى شد در آن زمان عراق كنونى جزء امپراتورى فارس بود. و از طرف ديگر اين معمول است كه گاهى منطقه اى را بنام كوهى و يا نهرى مى شناسند و آن كوه و يا نهر براى آن منطقه (عَـلـَم) مى شود.
اعتراض ديگر اين خواهد بود كه چرا پيامبر نفط (نفت) نگفت كه طلا گفته است. در پاسخ بايد گفت كه امروز همه نفت را بنام طلاى سياه مى شناسند. من براى اثبات ادعاى خود تنها از يك برنامهء تلويزنى و از يك كتاب نام مى برم. كانال تلويزنى (THE HISTORY CHANNEL) كه در امريكا شهرت بزرگى دارد برنامه اى را بنام (Empires of Industry: Black Gold: The Story of Oil) يعنى: (امپراطورى صنعت: طلاى سياه، حكايت نفت) براى مدت پنجاه دقيقه در (DVD) ها ثبت نموده و همين اكنون به قيمت $15.03 به فروش مى رساند. اما كتابى كه به عنوان شاهد مى خواهم از آن نام ببرم كتاب (Black Gold Stranglehold: The Myth of Scarcity and the Politics of Oil) است كه توسط (Jerome R. Corsi) نگاشته شده و از طرف (Cumberland House Publishing) در 356 صفحه چاپ شده است.
اعتراض سوم شايد اين باشد كه چرا از (كوه طلا) نام برده شده است. من امروز قبل از آنكه اين مقاله را بنويسم به دوستى تلفون كردم كه در استخراج نفت دكتورا دارد. از او پرسيدم كه آيا درست است كه ذخيره هاى نفتى در زير خاك به شكل كوه قرار گرفته اند، او گفت: بلى اين كاملا حرف درستى است. 
اعتراض چهارم شايد پيرامون نسبت كشته شدگان باشد. حديثى كه از طريق مسلم روايت شده تعداد كشته شدگان بر سر آن گنج را نود و نه فيصد خوانده و در روايت احمد و ابن ماجه اين نسبت نود فيصد گفته شده است. اينحا بايد گفت كه اختلاف فيصدى كشته گان، بر كثرت آنها دلالت مى كند نه بر نسبت دقيق شان، همانطورى كه در زبان عربى و در متون قرآنى شواهدى براى اثبات اين قاعده وجود دارد.
سخن جالب اينكه امام النووى شارح صحيح مسلم قرنها قبل گفته است كه اين گنج طلا مخلوط با خاك مى باشد. و از همه شگفت انگيزتر اينكه امام بخارى اين حديث را در كتاب (فتنه ها) و در فصل (بيرون شدن آتش) آورده است.
از اينكه لحظه اى خارج مسير اصلى بحث رفتيم از خوانندهء عزيز پوزش مى طلبيم و اين تنها بخاطر آن بود كه خواستيم خصوصيت چهارم پيامبرى را بشگافيم كه بنا بر متن انجيل پس از عيسى عليه السلام آمده و از آينده خبر مى دهد. 
اما خصوصيت اخير آن روح پاكى كه انجيل از آن حرف زده است اينست كه حضرت مسيح را به بزرگى ياد مى كند. محمد فرزند عبدالله پيامبرى بود كه حضرت مسيح را به بزرگى ياد نموده و او را از همه تهمتها برئ مى دانست. قرآن كريم در آيت چهل و پنجم سورهء آل عمران، از عيسى عليه السلام اين چنين سخن مى راند: ( آنگاه كه گفتند فرشتگان اى مريم هر آئينه خدا بشارت مى دهد ترا به فيضى از جانب خود كه نام او مسيح؛ عيسى پسر مريم است، با آبرو در دنيا و آخرت و از نزديكان پرورگار). 
آنچه گفته آمديم مجملى از يك مبحث مفصل است كه خدا كند روزى بيشتر بر سر آن كار شود.

انجيل برنابا: روايتى كه ناخوانده ماند

اسم او يوسف و لفبش برنابا و يا برناباس بوده كه نامى بزرگ در فرهنگ مسيحى بشمار مى رود. برنابا بمعنى فرزند نصيحت و تسليت آمده است. او يكى از اركان اصلى دعوت مسيحيت نخستين بشمار رفته و مورد احترام همه مسيحيان دنيا است. برنابا يكى از ياران حضرت مسيح مى باشد. مرقس و يا (MARK) كه صاحب انجيل معروف مرقس بوده و همهء مسيحيان جهان به كتابش اعتقاد دارند، برادر زادهء برنابا مى باشد. در انجيل و خصوصا در كتاب (اعمال رسولان) از برنابا ذكر فراوانى رفته است. در آيت دهم، فصل چهارم رسالهء پولس رسول به كولسيان آمده است:” و مرقس عمو زادهء برنابا كه در بارهء او حكم يافته ايد هرگاه نزد شما آمد او را بپذيريد"(10).  در آيت 36، باب چهارم كتاب اعمال رسولان، آمده است: “ و يوسف كه رسولان او را برنابا يعنى ابن البوعظ لقب دادند مردى از سبط لاوى و از طايفهء قبرسى، زمينى را كه داشت فروخته قيمت آنرا آورد و پيش قدمها رسولان گذارد"(11). در آيتهاى اول و دوم باب سيزدهم كتاب اعمال رسولان آمده است: “ و در كليسائى كه در انتياک بود انبياء و معلم چند بودند. برنابا و .... چون ايشان در عبادت خدا و روزه مشغول بودند، روح القدس گفت برنابا و سولس را براى من جدا سازيد از بهر آن عمل كه ايشان را براى آن خوانده ام” (12).
پس از آنكه مسيحيت و امپراتورى روم يكى در ديگر مدغم شده و بر همديگر تأثير متقابل گذاشتند، پيروان برنابا نتوانستند بصورت سازمان يافته عمل كنند. پس از آن كوشش فراوانى از سوى گروه هاى ديگر مسيحى صورت گرفت تا آنها را پراگنده ساخته و كليسا ها و كتابهاى شان را نابود سازند.
انجيل برنابا تا سال 325 ميلادى در كليساهاى اسكندريه مورد پذيرش بود و قرائت مى شد. در سال 325 (شوراى نيسن) انعقاد يافت و فرمان داد كه همه انجيل هايى كه بزبان عبرى اند بايد نابود شوند. در آن زمان فرمانى صادر شد و جزاى كسانى را كه در خانه هاى شان اين انجيل ها پيدا مى شد، كشتن اعلام نمود. از لابلاى اسناد و وثايقى كه در دست است مى توان پيش بينى نمود كه انجيل برنابا در قرن اول و دوم مسيحى مورد استفادهء عمومى بوده است. ايرانيوس (130-200) در نامه اى كه در دفاع از يكتا پرستى و در مخالفت با (پال رسول) كه انديشهء بت پرستانهء روم و فلسفهء افلاطونى را وارد مسيحيت نموده بود، نگاشت، براى تأييد افكار خويش از انجيل برنابا نقل قولهايى نموده است. پاپ در سال 383 ميلادى نسخه اى از انجيل برنابا را در كتابخانهء شخصى خويش گذاشت كه تا قرنهاى متمادى در آنجا ماند.
با آنكه برنابا مورد احترام همه مسيحيان جهان است ولى انجيلى كه از او به يادگار مانده است، مورد اختلاف مسيحيان كنونى مى باشد. نخستين نسخهء يافت شدهء اين انجيل به زبان ايتاليايى بود كه در سال 1709 توسط كريمر، مشاور پادشاه پروس كشف شد. اين انجيل بالآخره در سال 1737 همراه با كتابخانهء آن مشاور به دربار پادشاهى ويانا انتقال يافت. اين قديمى ترين نسخهء انجيل برنابا مى باشد كه تا همين اكنون در ويانا محفوظ مانده و اساس ترجمه هاى مختلفى قرار گرفته است.
در اوايل قرن هژدهم ميلادى نسخهء اسپانوى اين انجيل پيدا شد كه قصهء جالبى داشت. مى گويند كه راهبى بنام فرامينو نامه هايى از ايريانوس را يافته بود كه انجيل برنابا را اساس قرار داده و بر )پال رسول( خرده گرفته بود. غريزهء حب استطلاع فرامينو را وادار مى سازد تا در جستجوى اين انجيل بيفتد. سالها مى گذرد و قضا بر اين مى رود كه فرامينو يكى از مقربان درگاه (پاپ سكتس پنجم) (1585-90) شود. او روزى در دفتر پاپ بود كه چشمش به انجيل برنابا افتيد. فرامينو سپس انجيل مذكور را ميان لباسهاى خويش پنهان نموده و با خود بيرون كشيد. امروز با آنكه انجيل برنابا در كليسا يافت نمى شود ولى آنرا مى توان در موزيم ها، آرشيف ها و كتابخانه هاى مشهور دنيا يافت. نويسندهء اين سطور ترجمهء انگليسى اين انجيل را كه (THE GOSPEL OF BARNABAS) نام دارد، از كتابخانهء دانشگاه بركلى بدست آوردم.
نسخهء انگليسى اين انجيل كه نود و نه سال قبل از طرف دانشگاه آكسفورد به چاپ رسيده بود، امروز در موزيم بريتانيا و كتابخانهء كانگرس هم ديده مى شود. 
در اين مقاله به بخشهايى از انجيل برنابا اشاره خواهيم نمود تا ببينيم كه اين انجيل در مورد پيامبر اسلام چه مى گويد.
انجيل برنابا در فصل سى و ششم خود مى گويد:
“All the prophets are come except the messenger of God who shall come after me, because so God willeth, and that I may prepare his way” (13).
يعنى: (بجز رسول الله ديگر همهء پيامبران آمدند، زيرا خداوند مى خواهد تا من، راه را برايش هموار سازم).

در فصل چهل و سوم آن آمده است:
“Verily I say unto you, that every prophet when he is come hath borne to one nation only the mark of the mercy of God. And so their words were not extended save to that people to which they were sent. But the messenger of God, when he shall come, God shall give to him as it were the seal of his hand, insomuch that he shall carry salvation and mercy to all the nations of the world that shall receive his doctrine. He shall come with power upon the ungodly, and shall destroy idolatry, insomuch that he shall make Satan confounded” (14).
يعنى: (براى تان مى گويم كه پيامبران ديگر نشانهء رحمت خدا تنها براى يك ملت بوده اند و از همين لحاظ پيام شان از مرزهاى مردمى كه بسوى آنها فرستاده شده بودند، تجاوز نمى كرد. اما وقتى كه رسول الله مى آيد خداوند برايش چيزى را مى دهد كه حيثيت مهر دستش را دارد. پس او براى آن ملتهايى كه عقايد او را مى پذيرند رهايى و رحمت را به ارمغان مى آورد. او براى مقابله با ستم پيشگان با قوت عمل مى كند و پرستش بتها را از ميان بر مى دارد تا شيطان را نفرين كند).

در فصل سى و نهم اين انجيل آمده است:
“Adam, having sprung up upon his feet, saw in the air a writing that shone like the sun, which said: “There is only one God, and Mohammed is the messenger of God.” (15).
يعنى: (زمانى كه آدم بر سر پاهاى خويش ايستاد؛ مشاهده نمود كه در هوا نوشته اى چون آفتاب مى درخشد كه مى گويد: لا اله الا الله محمد رسول الله).
باز در همين فصل آمده است كه :
“Adam besought God, saying: “Lord, grant me this writing upon the nails of the fingers of my hands. Then God gave to the first man upon his thumbs that writing; upon the thumb-nail of the right hand it said: “There is only one God,” and upon the thumb-nail of the left it said: “Mohammed is messenger of God. Then with fatherly affection the first man kissed those words, and rubbed his eyes, and said: “Blessed be that day when thou shalt come to the world.” (16).
يعنى: (آدم در برابر خدا تضرع نموده گفت: خداوندا! اين سخنان را بر ناخنهاى انگشتانم بنويس. خداوند بر انگشتان شصت او اين نوشته را گذاشت. در شصت دست راست او نگاشته شد كه (لااله الا الله) ودر ناخن شصت دست چپ او نوشته شد (محمد رسول الله). سپس انسان نخست اين كلمات را با مهربانى پدرانه اى بوسيده و بر چشمان خويش ماليده و گفت: (مبارك باد روزى كه او به دنيا مى آيد).

در فصل چهل و يكم آن حكايت بر آمدن آدم از جنت چنين بيان شده است:
“God hid himself, and the angel Michael drove them forth from paradise. Whereupon Adam, turning him round, saw written above the gate, “There is only one God, and Mohammed is messenger of God.” (17).

يعنى: (خداوند خود را از نظر پنهان داشت و فرشتهء ميكائيل آنها را از بهشت بيرون راند. هنگامى كه آدم بر مى گشت متوجه شد كه در بالاى دروازه ( دروازهء بهشت) نوشت شده است كه: لااله الا الله محمد رسول الله). 

در فصل چهل و چهارم انجيل برنابا، حضرت مسيح اينطور مى گويد:
“O blessed time, when he shall come to the world! Believe me that I have seen him and have done him reverence, even as every prophet hath seen him: seeing that of his spirit God giveth to them prophecy. And when I saw him my soul was filled with consolation, saying: “O Mohammed, God be with thee, and may he make me worthy to untie thy shoelatchet.” (18).
يعنى: ( چقدر خجسته است زمانى كه او به اين دنبا مى آيد. سخنم را بپذيريد كه من بسان ديگر پيامبران او را ديدم و در برابرش عرض احترام نمودم. خداوند از روح خويش براى آنها نبوت بخشيده است. وقتى كه من او را مشاهده كردم روح من سرشار از تسليت شده و گفتم: اى محمد خداوند يارت باد و خداوند مرا شايستهء آن بداند تا بند كفشهايت را باز نمايم).
در پايان اين بحث يك نكته را قابل تذكر مى دانم و آن اينكه روزى با گروهى از دعوتگران مسيحى با استناد به (كتاب مقدس) صحبت مى كردم. يكى از ايشان گفت: شما كه به اين كتاب عقيده نداريد پس چرا بر مبناى آن استدلال مى نمائيد؟ برايش گفتم كه حرف شما كاملا درست است ولى بخاطر آنكه قناعت شما را حاصل كرده باشم مجبور هستم تا از چيزى دليل آورم كه شما بدان اعتقاد داريد. آنكه اصلا به وجود خدايى اعتقاد ندارد نمى توان آيات قرآن را برايش دليل آورد و همين طور كسانى كه معتقد به نبوت پيامبر آخر الزمان نيستند بايد در جهت اثبات ادعاى خويش از ادله و براهينى استفاده نمود كه در كتابهاى (مقدس) از آن ذكر بعمل آمده است.
يك نكتهء ديگر را مى خواهم بيفزايم و آن اينكه تورات و انجيل و انجيل برنابا با آنكه تحريف شده اند ولى اين را نمى توان انكار نمود كه جرقه هايى از حقيقت تا هنوز در لابلاى صفحات آنها چشمك مى زند. ولى ما بعنوان مسلمان تنها آن بخشى را مى توانيم تأييد نمائيم كه با متون مقدس ما سازگارى دارد. 
آنچه ياد آور شديم صورت بسيار فشردهء بحث مفصلى است كه تقديم خوانندهء عزيز گرديد. اميدواريم تا در آينده فرصت تحقيق بيشترى در اين زمينه مهيا شود. 

مراجع:

1- Holy Bible, New International Version, Zondervan, Michigan, 1988, page 205.
2- The Dictionary of The Bible by John L. Mckenzie, J. McKenzie, Simon & Schuster Adult Publishing Group, October 1995
3- Holy Bible, New International Version, Zondervan, Michigan, 1988, page, page 660.
4- Ibid, page 189.
5- Dictionary of the Bible, James L. Dow, London, Collins, 1974, page 403.
6- The Encyclopedia of Religion, Mircea Eliade, Volume 10, Macmillan Publishing, New York, 1987, Page, 121.
(7) Holy Bible, New International Version, Zondervan, Michigan, 1988, page-1046
(8) Ibid, page, page-1046
(9) Ibid, page-1047
كتاب مقدس (عهد جديد)، صفحهء 326 انجمن پخش كتب مقدسه، 2003(10)
(11)Ibid, page, 194
(12)Ibid, page, 210
(13) The Gospel of Barnabas: Edited and Translated from the Italian in the Imperial; Library at Vienna by Lonsdale and Laura Ragg, Oxford, Clarendon Press, 1907, page, 46
(14) Ibid, page, 56-57
(15) Ibid, page, 50
(16) Ibid, page, 50
(17) Ibid, page, 54
(18) Ibid, page, 58-59


 

  
نویسنده : Sina s ; ساعت ۱٢:٢٦ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٢٧ فروردین ،۱۳۸٥